Azərbaycanca
Deutsch
日本語
Lietuvos
සිංහල
Türkçe
Українська
United State
Beylerbeylik, 15. ve 18. yüzyıllar arasında Safevî Devleti'nin en üst idari birimi olan yapı. Beylerbeyi tarafından yönetilen birim kaynağını Osmanlı İmparatorluğu'ndaki aynı adlı yapıdan almıştır.
17. yüzyılda Safevî toprakları on üç beylerbeyliğe bölünmüş hâlde olup şahın ya da hanedan mensuplarının kişisel toprakları bu beylerbeyliklerden ayrı olarak sınıflandırılmaktaydı.
Yetki alanındaki yerel askerî kuvvetlerin de kumandasını elinde bulunduran beylerbeyleri aynı zamanda han unvanını da kullanmaktaydı. Şahlar, beylerbeylerin zaman içerisinde gittikçe artan kuvvetlerini 17. yüzyılın başlarında dizginlemeye çalışmışlarsa da bunda başarılı olamamışlardır.
Kaynakça
wikipedia, wiki, viki, vikipedia, oku, kitap, kütüphane, kütübhane, ara, ara bul, bul, herşey, ne arasanız burada,hikayeler, makale, kitaplar, öğren, wiki, bilgi, tarih, yukle, izle, telefon için, turk, türk, türkçe, turkce, nasıl yapılır, ne demek, nasıl, yapmak, yapılır, indir, ücretsiz, ücretsiz indir, bedava, bedava indir, mp3, video, mp4, 3gp, jpg, jpeg, gif, png, resim, müzik, şarkı, film, film, oyun, oyunlar, mobil, cep telefonu, telefon, android, ios, apple, samsung, iphone, xiomi, xiaomi, redmi, honor, oppo, nokia, sonya, mi, pc, web, computer, bilgisayar
Beylerbeylik 15 ve 18 yuzyillar arasinda Safevi Devleti nin en ust idari birimi olan yapi Beylerbeyi tarafindan yonetilen birim kaynagini Osmanli Imparatorlugu ndaki ayni adli yapidan almistir 17 yuzyilda Safevi topraklari on uc beylerbeylige bolunmus halde olup sahin ya da hanedan mensuplarinin kisisel topraklari bu beylerbeyliklerden ayri olarak siniflandirilmaktaydi Yetki alanindaki yerel askeri kuvvetlerin de kumandasini elinde bulunduran beylerbeyleri ayni zamanda han unvanini da kullanmaktaydi Sahlar beylerbeylerin zaman icerisinde gittikce artan kuvvetlerini 17 yuzyilin baslarinda dizginlemeye calismislarsa da bunda basarili olamamislardir Kaynakca Claude Cahen The Formation of Turkey 2001 s 285 a b c Azerbaycan Sovet Ensiklopediyasi Baku 1979 C 3 s 46